Üvey Babadan İçerik Üreticisi Üvey Kızına Öğüt
Kızım, oturmamız lazım. Ciddi bir konuşma yapacağız. Annenle ben bir süredir senin paylaştığın şeyleri görüyoruz, takip ediyoruz diyelim. Bak, çıplak fotoğraflar koymana, vücudunu göstermek istemene aslında karşı değiliz. Yani… modern zamanlar, herkes bir şekilde kendini ifade ediyor, OnlyFans çağındayız, anlıyoruz. Sen yetişkin bir kadınsın, kendi kararlarını verebilirsin. O konuda seni yargılamak gibi bir niyetimiz yok, gerçekten.Ama son zamanlarda yüklediğin videolar… işte orada iş biraz değişiyor. Geçen hafta iş yerinden bir arkadaşım –evet, bildiğin Mehmet Abi– yanıma geldi, utana sıkıla bir şeyler söyledi. “Hocam, şey… senin üvey kızın… o yeni videolarını gördüm, vallahi şok oldum” dedi. Önce inanmadım, “Yok artık, yanlış görmüşsündür” dedim. Sonra telefonunu çıkardı, iki-üç tane ekran görüntüsü gösterdi. Gerçekten senmişsin. İçinde bulunduğun sahneler… nasıl desem… grup seks, creampie denen şeyler, üstüne bir de boyutları anormal derecede büyük erkekler… Kızım, ben o görüntüleri gördüğümde midem kalktı. Annenle gece oturup konuştuk, ikimiz de aynı şeyi hissediyoruz: endişe. Hem de çok derin bir endişe.Bak, seni korumak istiyoruz. Seni gerçekten seviyoruz. Küçükken kucağımda uyuttuğum, saçlarını okşadığım o küçük kız hala aklımda. Şimdi ekranlarda bambaşka biri varmış gibi geliyor. O kadar sert, o kadar yoğun sahneler… Bir sürü adamın aynı anda sana boşalması, içini doldurması, o kalın damarlı şeylerin seni arka arkaya kullanması… Bunları izlemeyi istemiyorum. Hiç istemiyorum. Bir baba –üvey de olsam– böyle şeyler düşünmek zorunda kalmamalı. Hele ki “babamın arkadaşı bunu gördü” diye düşünmek zorunda kalmamalıyım.Anlıyorum, belki senin için bu işin bir sanat tarafı var, özgürleşme meselesi, para meselesi, beğenilme ihtiyacı… Belki de sadece zevk alıyorsun, belki de kendini güçlü hissediyorsun. Bunların hiçbirini küçümsemiyorum. Ama dışarıdan bakan biri olarak söylüyorum: bu sahneler seni tüketiyor gibi görünüyor. O kadar sert kullanılıyor, o kadar çok yük alıyorsun ki… vücudun, ruhun bir yerden sonra nasıl dayanır buna? Bir gün uyanıp “Ben ne yaptım?” deme ihtimalin beni korkutuyor. Ya da daha kötüsü, bir gün gerçekten zarar göreceksin. Fiziksel olarak da, duygusal olarak da.Biz seni kaybetmek istemiyoruz. Senin mutluluğunu, sağlıklı olmanı, kendine saygı duymanızı istiyoruz. Eğer bu iş seni gerçekten mutlu ediyorsa, eğer bu senin seçiminse ve arkasında duruyorsan… tamam, konuşuruz, sınırları belirleriz. Ama lütfen şunu bil: kapımız her zaman açık. İstersen bırak bu işi, istersen devam et ama daha güvenli, daha az uç noktalarda yap. İstersen psikolojik destek al, istersen başka bir alana yönel. Ama kendini bu kadar hiçe saymana, bu kadar sert sahnelerde harcanmana dayanamıyoruz.Lütfen bu mesajı ciddiye al. Annen dün gece ağladı, ben de içimden bir şeyler koptu. Seni o kadar çok seviyoruz ki… sadece biraz daha dikkatli olmanı, kendini biraz daha korumanı istiyoruz. Gel konuşalım yüz yüze. Lütfen.
