Olgun Üvey Annemle Bahar Tatili Hazırlığı
İlkbahar tatili kapımızı çaldı, her yer çiçek kokuyor, hava ılık ve davetkâr. Annenle ben havuza inmeyi planlıyoruz, neden sen de bize katılmıyorsun ki? Orası şu an tam bir gençlik cenneti gibi; bir sürü güzel, enerjik, güleryüzlü genç kız etrafta dolaşıyor, kahkahalar havada uçuşuyor, suyun serinliğiyle birleşen güneş her şeyi daha da çekici kılıyor. “İlgimi çekmiyor” diyorsun, yüzünde o tanıdık umursamaz ifade… Peki ama neden? Gerçekten hiçbir şey hissetmiyor musun, yoksa kendini mi korumaya çalışıyorsun? Bana kalırsa mesele şu: Senin biraz rehberliğe, biraz yol göstermeye, biraz da deneyimli bir bakış açısına ihtiyacın var. Yani bir nevi öğretmene…Bak, sende bambaşka bir potansiyel görüyorum. Gözlerin, duruşun, zekân, hepsi bir araya geldiğinde ortaya çok özel bir şey çıkıyor aslında. Ama sanki o potansiyeli dışarı vurmaktan, kendinle yüzleşmekten, arzularını kabul etmekten bilinçaltında çekiniyorsun. Havuz kenarında oturup etrafı izlediğinde, o genç kızların özgüvenli hallerini, rahat gülüşlerini, güneşten parlayan tenlerini gördüğünde içinde bir şeyler kıpırdanmıyor mu sahiden? Belki de kıpırdanıyor ama sen hemen bastırıyorsun. İşte tam burada devreye deneyimli biri giriyor. Biri ki, yılların getirdiği birikimle neyin nasıl yaşanacağını, hangi duygunun nereye evrileceğini, o ilk utangaçlığın nasıl yavaş yavaş yerini özgüvene bıraktığını çok iyi biliyor.Annen de çok istiyor bu arada. “Keşke oğlum biraz dışarı çıksa, biraz insan içine karışsa, yüzü güneş görse” diye içinden geçiriyor eminim. O da senin kapalı kalmışlığını, kendi dünyana hapsoluşunu fark ediyor. Havuz sadece su ve güneşten ibaret değil ki… Orası aynı zamanda bir uyanış alanı. Müzik fonda çalıyor, kokteyller dolaşıyor, herkes biraz daha az yargılayıcı, biraz daha açık fikirli. Kimse seni süzüp eleştirmiyor; aksine, herkes kendi keyfinin peşinde. Sen de o havuza girip birkaç kulaç attığında, suyun sana sarıldığını hissettiğinde, içindeki o duvarlar yavaş yavaş erimeye başlar belki. Utangaçlığın yerini merak alır, mesafeli duruşun yerini küçük de olsa bir cesaret…Biliyorum, şu an “Bana ne, umurumda değil” diye düşünüyorsun. Ama inan, bu tür ortamlar insanı dönüştürüyor. Deneyimli biri olarak net söylüyorum: Bazen sadece doğru zamanda doğru yerde olmak, her şeyi baştan yazabiliyor. Senin gibi derin düşünen, zeki, içinde çok şey barındıran birinin bu fırsatı tepmesi gerçekten yazık olur. Gel, bu bahar bizimle ol. Havlunu al, güneş kremini sür, belki şık bir şort giy, aşağı inelim. Annenle ben seni havuz başında bekliyor olacağız. Orada seni şaşırtacak şeyler çıkabilir karşına, kim bilir? Belki yıllardır bastırdığın bir heyecanı yeniden hissedersin. Belki de o “öğretmen” dediğim kişi tam yanında duruyordur da sen henüz farkında değilsin.Hayat sadece odalarda, ekranlarda, kitaplarda geçmiyor. Bazen bütün güzellik suyun içinde, güneşin altında, etraftaki kahkahaların arasında saklı oluyor. Bahar geldi, her şey yeniden filizleniyor, yeniden başlıyor. Sen de başlasan mı acaba? Küçük bir adım at, gerisini zaman ve deneyim halleder. Potansiyelini açığa vurmanın tam vakti şimdi. Hadi gel, pişman olmayacaksın.
